سمعک نامرئی

سمعک نامرئی

سمعک های قدیمی بسیار قابل دید بودند و تنها صدا را بلند می کردند، اما سمعک های امروزی در حقیقت کامپیوترهای بسیار کوچکی هستند که گفتار را تقویت کرده و برای درک بهتر گفتار، صداهای محیطی و زمینه را کاهش می دهند.

جالب تر اینکه کمپانی زیمنس (سیگنیا)  اخیرا تکنولوژیی را وارد بازار کرده است که صدایی بهتر از شنوایی هنجار به فرد می دهد. این تکنولوژی حتی در سمعک های نامرئی این کمپانی نیز وجود دارد.

سمعک های نامرئی به دو دسته کلی تقسیم می شوند: سمعک های IIC و یا کاملا نامرئی و سمعک های CIC یا تقریبا نامرئی که با توجه به شکل فیزیکی مجرا و لاله گوش افراد مختلف، کمی قابل دید هستند.

سمعک های IIC یا کاملا نامرئی، در عمق مجرای شنوایی خارجی قرار گرفته و برای ساختن آنها، مجرا شنوایی خارجی کاربر، باید عمق و طول مناسب داشته و جرم ساز نیز نباشد.

این سمعک ها کوچکترین و ظریفترین سمعک های دنیاست هستند که برای کاهش شنوایی های حداکثر تا متوسط کاربرد دارند و امکان تهیه آنها تنها با معاینه بالینی مجرای شنوایی خارجی گوش کاربر و انجام آزمونهای تخصصی شنوایی شناسی مشخص می شود.

سمعک های CIC یا سمعک های تقریبا نامرئی، همان سمعک های نامرئی مرسوم هستند که با توجه به میزان کاهش شنوایی و شکل مجرای خارجی، میزان دید ظاهری آنها تعیین می شود. این سمعک ها نسبت به سمعک های IIC کاهش شنوایی بیشتری را پوشش می دهند و نسبت به نوع قبلی امکانات و کارایی بیشتری دارند.